skip to main |
skip to sidebar
Fikmin #LAIN WAYAH#
"Hih ari siabah, nanahaonan ieu teh." Enin kagugahkeun, nyikikik bari ngangsurkeun ramo abah anu hayuh wae ngaleketek. Sanaos bari heran, salaku istri Enin surti naon anu janten kahoyong abah. Tapi piraku, kapan tos lami pisan urang tara kikituan teh. Kapan saur abah oge, "lah nyi tos lain wayah kikituan tea, matak awak lungse, tangtu ibadah bakal kaganggu." Lalaunan Enin maksa mindahkeun panangan abah, anu hayoh weh ngekewek, bari sora napasna haroshos kawas anu mengi. Tapi geuning abah nurut, paham kana maksad Enin. Ningali abah simpe, jut Enin turun bade kacai, kapan sora jam disada teng dua kali. Tanda lebet ka awal mangsa janari. Parele maos Al-Quran, teras shalat sunnah. Enin cengkat ti pangcalikan, bade ngageuingkeun abah. Kapan parantos kakuping shalawat. Kitu Enin lebet ka kamer, geuning kutibra kulemna abah. Karaos tiis waktos dicepeng panangan. Taya ambekan waktos digeuing beh dada. Enin ngahurungkeun lampu, lajeng enggal nelepon palaputra. Innalillahi ...
Fikmin #NGALAMUNKEUN#
Kapeung sok humandeuar, naha leres tiasa nyerat fikmin anu hade, anu kaaku ku jagad. Kapan rumaos bekel Sundana oge minimalis. Pedah kapungkur sok macaan Mangle. Salangkungna digali tina pengalaman diri. Duka tah, mung seja ngiring, manawi kaaos weh tos pirang2 nuhun. Aya bekelan pun bojo, kamus Sunda-Indonesia ti Pustaka Setia. "Ulah sok ngalamunkeun diri atuh bah, lamun teu mampuh nya entos." Wew hehe, piraku keur ki Sunda anu teu weleh dipicinta, matak eleh deet kituh.
Fikmin #ENDAH#
Keur pamitan basa arek mulang ka Jakarta. Aya sora halimpu anu ngucapkeun salam. Nyes matak tiis kana hate, matak gumbira kana qalbu. Saharita 5 pasang mata jalu ngalieuk ka beh lawang panto. Disorot ku loba mata careuh mah, mojang tea bangun anu geumpeur bari ngadeg, ramona riweuh silih itung, bari nyonyoo pita biru. Sakedet netra karasa socana nyirorot, tapi tungkul deui bari leungeun semu ngageter. Pedah kuring anu pangdeukeutna, sacara jentelmen kuring ngahiap sigeulis tea disina lebet. Alhamdulillah. Acara balik disore eta bolay tah. Diganti silaturahim ka bumina Endah.
Fikmin #DIGAPLOK CAWENE#
Teuing kunaon, naha bet sioom remen polotot ka uing. Kapan hubungan sapopoe jeung inyana biasa biasa bae. Atuh si Mean batur ulin, si Elen meh unggal peuting diwurukan pelajaran tambahan, aljabar ilmu ukur bahasa Inggris. Heueh sih urangna oge bari bogoh, tapi kapan si Elen mah sok galak teuing jadi cawenena. Jadi kapoklah, saenggeus uing digaplok dina beca, waktu balik tas lalajo pelem di Menteng. Tidinya uing tara deui daek mantuan ngajar, sanajan manehna keur ulangan umum oge. Enya kamari nyak Indun nasehatan uing, "elu jadi lelaki nyang sabar ngapah Man. Si Elen entuh rempuan cakep, mane kulitnye item manis lagih. Coba kalu eluh dapetin, nggak bakal nyesel dah. Ketagian malah, barangnye kayak ketan." Teuinglah, uing teu ngarti.
Fikmin #KING EMAN#
Sssttt aya gosip anyar ning, King Eman. Tada teuing penginten matak anehna ieu gosip anyar ti neng Siti Julaiha. Mangga wae galeuh, *ichal,,ga mengertikah?? Tanya lah sama King Eman.* Kuhebat basa Sunda, tina engking disingget keren janten King. WEw, hehe.
Fikmin #KEUEUNG#
Tongboro arek suka sono ka anu ngarana peuting Jumaah. Sabada tawasul bari batuk ngoklok. Ngarasa tunduh naker, jaba awak puringkak puriding bakat ku muriang. Kuring asup ka kamer, arek ngalelempeng maneh. Keuh weh jikan mah ngagoler hareupeun tipi, kapan cape sapopoe jeput leuleumpangan di Jakarta, anu teu perenah wae aya longsong di sajajalan. Bari murungkut awak nahan tiris, anu beuki lila beuki angot weh. Bari tunduh oge rut ret nenangan simbut, sanajan bari mopoek deuih. Aya ngeunah meueusan sanggeus diharudum simbut, buni nepi ka butak hulu. Ngan orokaya, gelebut angin peuting ngareketkeun panto. Hih siga weh aya anu iluan asup ka kamer. Arek direkepkeun hoream, keun weh lah arek dijadikeun batur sare bae.
Fikmin #TRANG TRANG KOLENTRANG#
Jumaah beurang hujan ngaririncik, awak asa puringkak purinding katiup angin halon. Ti kajauhan, gunung Pancar katutup mega bodas lir anu disimbut tiris. Naha bet uing inget keur leutik di Linggajati. Diuk dina palupuh bari ngejejekan bangbarung, anu awi bitung beulah katuhu aya anu pegat tali injukna. Kekeretekan diulinkeun ku tincakan suku, bari diharudum sarung. Kapan keur nungguan Apa sareng Mimih sumping ti Jakarta, bade nyandak gelas ngenclang rupi rupi kelir pikeun jualeun deui.
“Eman eta awi ulah diulinkeun. Gandeng.” Kituh saur nini Djubah, bari ngasongkeun sapiring kulub boled anu masih ngelun. Aki Abda ngan ukur seuri, bari ngenyotan udud kawungna. Ti beh masigit, aya sora budak sakola anu reang nembang teuing ulin, “trang trang kolentrang. Silondok paeh nundutan. Nyabit gobang kabuyutan. Trang trang kolentrang.” Mani waas temen. Bari ngangkat mug eusi cikopi semendo, kiriman ti Tanjung Enim. Euh, sawer ning. Cekeng, bari nyingsatkeun kolor aki.